Hoe komt het toch...

dat m.n. Turkse en Marokkaanse kinderen taalachterstand blijven houden? Als leerkracht van een openbare basisschool met bijna alleen maar Turken en Marokkanen kan ik u dat antwoord wel geven. Het antwoord is het volgende: De kinderen spreken tot hun derde of vierde jaar alleen maar Turks of Marokkaans.
Een jaar of tien, elf geleden kwam ik op deze school werken. Ik begon in een kleuterklas; een groep 1. Zoals u misschien weet, komen daar alle nieuwe kindjes. Het viel mij op, hoeveel Turkse en Marokkaanse kinderen geen woord Nederlands spraken, terwijl de moeders of vaders, die hun kind kwamen brengen, dat dus wel deden. Ik vond het onbegrijpelijk en ik vroeg om een verklaring op school. "Oh, werd er gezegd, die moeders of vaders hebben vroeger hier op school gezeten". De oudere leerkrachten kenden verschillende van die oud-leerlingen. "Die heeft nog bij mij in de klas gezeten en die..." Ik snapte er dus helemaal niets meer van! Als die ouders zo goed Nederlands spreken, hoe komt het dan, dat de kinderen alleen maar Turks of Marokkaans spreken? Het antwoord was even simpel als verbijsterend: deze moeders of vaders werden uitgehuwelijkt aan een "verse" Turk of Marokkaan; er werd weer de bijbehorende taal gesproken thuis en op die manier herhaalt de geschiedenis zich wéér bij de derde generatie inmiddels!